Konwersatorium 93 pt.:Etyczny status ludzkiego embrionu – czy to kwestia naszej decyzji?

Konwersatorium 93 pt.:Etyczny status ludzkiego embrionu – czy to kwestia naszej decyzji?

Szkoła Wyższa Przymierza Rodzin (ul. Grzegorzewskiej 10, wejście od strony ul. Rosoła)

 Cytaty do Konwersatorium 93

         Etyczny status ludzkiego embrionu – czy to kwestia naszej decyzji?

 które odbędzie się

11 lutego 2017 r. o godz. 11. 00 (Aula Szkół Przymierza Rodzin – parter)

serdecznie zapraszamy, wstęp wolny
Kategoria:
Opis

Konwersatorium poprowadzą: ks. Adam Zelga, proboszcz parafii p.w. bł. Edmunda Bojanowskiego; Włodzimierz Wieczorek, dr, nauczyciel akademicki, Szkoła Wyższa Przymierza Rodzin; Marek Jurek, Poseł Parlamentu Europejskiego; Andrzej Kochański, prof. dr hab. kierownik Instytutu Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej im. M. Mossakowskiego PAN w Warszawie, ekspert Episkopatu ds. bioetycznych; Błażej Kmieciak, dr n. społ. koordynator Centrum Bioetyki Instytut na Rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris; Ewa Ślizień-Kuczapska, lekarz ginekolog.

Jan Paweł II. Encyklika Evangelium vitae (25 marca 1995 r.)

60. Niektórzy próbują usprawiedliwić przerywanie ciąży, uważając, że owoc poczęcia przed upływem pewnej liczby dni nie może być uważany za osobowe życie ludzkie. W rzeczywistości, „od chwili zapłodnienia komórki jajowej rozpoczyna się życie, które nie jest życiem ojca ani matki, ale nowej istoty ludzkiej, która rozwija się samoistnie. Nie stanie się nigdy człowiekiem, jeżeli nie jest nim od tego momentu. Tę oczywistą prawdę, zawsze uznawaną, (…) nowoczesna genetyka potwierdza cennymi dowodami. Ukazała ona, że od pierwszej chwili istnieje dokładny program tego, kim będzie ta żywa istota: człowiekiem, tym konkretnym człowiekiem, którego cechy szczególne są w pełni określone. Od zapłodnienia rozpoczynają się dzieje życia człowieka, choć potrzeba czasu, aby każda z jego wielkich potencjalnych zdolności w pełni się ukształtowała i mogła być wykorzystana”. Chociaż obecność rozumnej duszy nie może być stwierdzona w żaden sposób doświadczalnie, to jednak sama wiedza naukowa o embrionie ludzkim „dostarcza cennej wskazówki dla rozumowego rozpoznania obecności osobowej od pierwszego momentu pojawienia się życia ludzkiego: czy jednostka ludzka nie jest osobą ludzką?”.

Z pewnością żaden wynik nauk doświadczalnych, wzięty sam w sobie, nie może być wystarczającym do poznania duszy rozumnej; wyniki jednak wiedzy o embrionie ludzkim dostarczają cennego wskazania dla rozumowego rozpoznania obecności osobowej, od pierwszej chwili pojawienia się życia ludzkiego: dlaczego jednostka ludzka nie byłaby ludzką osobą? Urząd Nauczycielski Kościoła nie wypowiadał się wyraźnie na temat twierdzeń o charakterze filozoficznym, nieprzerwanie potwierdza tylko potępienie moralne jakiegokolwiek przerywania ciąży. Nauczanie to nie jest zmienione i pozostaje niezmienne.

Owoc przekazywania życia ludzkiego od pierwszej chwili swojego istnienia, a więc od utworzenia się zygoty, wymaga bezwarunkowego szacunku, który moralnie należy się każdej istocie ludzkiej w jej integralności cielesnej i duchowej. Istota ludzka powinna być szanowana i traktowana jako osoba od chwili swojego poczęcia i dlatego od tej samej chwili należy jej przyznać prawa osoby, a wśród nich nade wszystko nienaruszalne prawo każdej niewinnej istoty ludzkiej do życia.

Wspomniana nauka dostarcza podstawowego kryterium dla rozwiązania różnych problemów powstałych wraz z rozwojem nauk biomedycznych, ponieważ embrion powinien być traktowany jako osoba, musi on być również chroniony w swojej integralności i leczony w możliwych granicach, jak każda istota ludzka podległa opiece lekarskiej.

 

Papież Franciszek. Przemówienie do członków włoskiego Krajowego Komitetu ds. Bioetyki Odpowiedzialna dojrzałość obywatelska (28.01.2016 r.).

Bioetyka powstała w tym celu, aby konfrontować, poprzez analizę krytyczną, racje i warunki, jakich wymaga godność osoby ludzkiej, z rozwojem nauk i technologii biologicznych i medycznych, którym przy ich przyspieszonym tempie grozi zagubienie wszelkich punktów odniesienia poza użytecznością i zyskiem. (…)

W szczególności chciałbym was zachęcić do pracy w pewnych dziedzinach, które pokrótce przypomnę. (..) Jednym z nich jest kwestia niepełnosprawności i marginalizacji osób słabych w społeczeństwie nastawionym na rywalizację, na coraz szybszy postęp. Wyzwaniem jest przeciwstawianie się kulturze odrzucania, która dziś przejawia się w tak wielu formach, między innymi w traktowaniu ludzkich embrionów jak materiał, który można eliminować, a podobnie także osób chorych i starszych, zbliżających się do śmierci.