Efekty kształcenia

Efekty kształcenia

Przyjęte w programie nauczania historii i filologii polskiej SWPR rozwiązania oparte są treściach opisanych w Krajowych Ramach Kwalifikacji w odniesieniu do nauk humanistycznych, wypełniając Standardy kształcenia dla kierunku studiów: Historia i Filologia polska.

Przyjęte rozwiązania, w tym przede wszystkim położenie nacisku na przyswojenie sobie przez studentów podstawowej wiedzy i terminologii z dziedziny szeroko pojętej humanistyki, a następnie studia przedmiotów kierunkowych. Studia te oparto przede wszystkim na ćwiczeniach, w mniejszym stopniu wykładach. Duży nacisk położono na pracę własną studentów, w tym zwłaszcza na prace pisemne przygotowywane pod opieką pracowników naukowych.

Dobór kadry naukowej o różnych specjalnościach zawodowych pozwala na poszerzenie wiedzy studentów poza wąsko rozumianą historię i filologię polską, umożliwi badania interdyscyplinarne. Jest zgodne z założeniami KRK, które zakładają poznanie przez studentów wiedzy o powiązaniach dyscyplin naukowych właściwych dla historii z innymi dziedzinami nauki i dyscyplinami. Położenie znacznego nacisku na pisanie prac pisemnych pozwala na nauczenie studentów metod samodzielnej pracy naukowej, gromadzenia i wykorzystywania zdobytej wiedzy. Pozwala także na pogłębienie wiedzy ogólnej, przez szczegółowe badania poszczególnych zagadnień z różnych epok.

Duże znaczenie dla spełnienie norm wyznaczonych przez KRK posiadają także obchody i objazdy naukowe, których ilość pozwala na głębsze zapoznanie studentów z polskich, a także zagranicznym dziedzictwem kulturalnym i poznanie terminologii właściwej dla historii sztuki i architektury (w przypadku kierunku Historia) i kultury (w przypadku Filologii polskiej).

Program studiów humanistycznych wprowadzony w SWPR pozwala także na zdobycie i pogłębienie umiejętności heurystycznych, metod zdobywania, analizowania i selekcji informacji z różnych źródeł. Służy temu stosunkowo znaczna ilość ćwiczeń i konwersatoriów.  W ten sposób studenci uczeni są przede wszystkim metod zdobywania i analizowania wiedzy, a w mniejszym stopniu obciążani faktografią i wiedzą szczegółową. Przyjęte założenia zakładają również zapoznanie studentów z podstawami etyki zawodu. Służy temu również wprowadzenie systemu antyplagiatowego dla wszystkich prac pisemnych w SWPR. Znaczna ilość prac pisemnych pozwala wyrobienie sobie przez studentów umiejętności samodzielnej pracy naukowej.

Niewielkie grupy ćwiczeniowe, stosunkowo znaczne zróżnicowanie kadry w zakresie specjalności zawodowych pozwala rozwój kompetencji społecznych studentów. Dokonuje się przez pracę w grupach, częste korzystanie z metody zlecania przygotowywania przez studentów, lub ich grupy referatów dotyczących poszczególnych zagadnień. Rozwojowi kompetencji społecznych służą także obchody i objazdy, pozwalające na integrację studentów, a także poznanie przez nich instytucji kulturalnych i zabytków sztuki i kultury. Temu celowi służą również praktyki zawodowe.

Przyjęty program i metody dydaktyczne, sprzyjają osiągnięciu założonych efektów kształcenia, do których należy przede wszystkim wykształcenie studentów posiadających szeroką wiedzę w zakresie współczesnej humanistyki, umiejących stosować metody analityczne, samodzielnych w myśleniu i pracy. Spełnienie przez studentów wymagań programowych SWPR pozwoli im na podjęcie dalszych studiów, bądź zdobycie kwalifikacji zawodowych, które Szkoła również umożliwia.